Bazı antiasit ilaçlarda kullanılan aktif maddeler:
Alüminyum hidroksit
Magnezyum hidroksit
Alüminyum karbonat
Kalsiyum karbonat
Sodyum bikarbonat
Hydrotalcite (Mg6Al2(CO3)(OH)16 · 4(H2O); Talcid®)

Hem asit konsantrasyonunu hem de gastrik sekresyon hacmini azaltır. Famotidin bazal ve nokturnal gastrik sekresyonu inhibe ettiği gibi gıdalarla ve pentagastrin ile uyarılmış asit sekresyonunu da inhibe eder. Famotidin açlık veya tokluk serum gastrin düzeylerini minimal düzeyde etkiler. Famotidinin biyoyararlığı % 40-45 kadardır. Oral uygulamadan 1-3 saat sonra maksimum plazma konsantrasyona ulaşır. Eliminasyon yarılanma ömrü 2.5-3.5 saattir. Famotidin karaciğer ve böbrekler (% 65-70 oranında) yolu ile itrah edilir. Verilen dozun % 20-30’u değişmemiş olarak atılır.

Endikasyonları

Duodenum ülseri,
Tekrarlayan duodenum ülseri,
Benign gastrik ülser,
Patolojik hipersekretuar durumlar (Zollinger-Ellison sendromu ve Multipl Endokrin Adenoma gibi).

Kontrendikasyonları

Famotidine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir.

Endikasyonları
Düşük kalorili bir diyetle birlikte kullanılmalıdır. Beden kütle indeksi (BKİ), 30 kg/m2′nin üzerinde olan veya beden kütle indeksi 27 kg/m2′nin üzerinde olan hastalarda hipertansiyon, diyabet, dislipidemi gibi ek risk faktörlerinin varlığında önerilmektedir.

Kontrendikasyonları
Sibutramin hidroklorür monohidrat veya ürünün bileşimindeki diğer bir maddeye karşı bilinen aşırı duyarlılık; büyük oranda yeme bozukluğu geçirmiş olma veya halen taşıyor olma, eş zamanlı monoamin oksidaz inhibitörlerinin (MAOI) kullanımı (sibutramin tedavisine başlamadan en az iki hafta önce MAOI kesilmiş olmalıdır), merkezi etkili diğer zayıflama ilaçlarının eş zamanlı kullanımı ve anorexia nervosa varlığında kontrendikedir.

Uyarılar ve Önlemler
Sibutramin tedavisi ile kalp hızı ve/veya kan basıncı artışları arasında bağlantı vardır. Bu nedenle, tedaviye başlanmadan önce ve sibutramin tedavisi sırasında hastaların kan basıncı ve nabızları düzenli aralıklarla izlenmelidir. Sürekli ve klinik olarak anlamlı kalp hızı ve kan basıncı yüksekliği olan hastalarda sibutramin dozu azaltılmalı veya tedavi kesilmelidir. Sibutramin, yeterince kontrol altında olmayan hipertansiyonlu hastalara dikkatle uygulanmalıdır. Ayrıca sibutramin, koroner arter hastalığı, konjestif kalp yetmezliği, aritmi veya inme geçirmiş olan hastalarda kullanılmamalıdır. Sibutramin dar açılı glokomu olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Sibutramin ile pulmoner hipertansiyon arasında bir bağlantı bulunmamakla birlikte sinir uçlarından seratonin salınmasına neden olan sibutramin etkisinden farklı bir mekanizma sergileyen bazı merkezi etkili zayıflama ajanları ile seyrek ama fatal bir hastalık olan pulmoner hipertansiyon arasında bağlantı vardır. Epilepsi hastalarında dikkatle kullanılmalıdır. Şiddetli renal yetmezlik veya hepatik disfonksiyonu olan hastalarda sistematik çalışmalar yapılmadığından, bu grup hastalarda sibutramin kullanılmamalıdır. Nedensel bir ilişki kurulmamış olmakla birlikte kanamaya eğilimi olan hastalarda hemostaz veya trombosit fonksiyonunu etkilediği bilinen ilaçları eş zamanlı olarak kullanan hastalarda dikkatli olunması önerilir. Sibutramin tedavisine başlamadan en az iki hafta önce MAOI tedavisi kesilmiş olmalıdır. Sibutramin, nöbet geçirmiş olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Kilo kaybı, safra taşı oluşumuna neden olmakta veya safra kesesi taşı oluşumunu şiddetlendirmektedir. Sibutramin ile tedaviden önce, tedavi edilmeyen hipotiroidizm gibi obezitenin organik nedenleri ortadan kaldırılmalıdır. Sibutraminin gebelikteki güvenliliği bilinmemektedir ve bu nedenle sibutraminin hamile hastalarda kullanılması önerilmemektedir. Hamile kalma potansiyeli olan kadınlar sibutramin kullanırken uygun bir doğum kontrol yöntemi uygulamalıdır. Sibutraminin anne sütüne geçip geçmediği bilinmediğinden emziren hastalara sibutramin verilmesi önerilmemektedir.
Sibutramin, kilo vermede, verilen kilonun korunmasında ve obezite tedavisinde kullanılan bir ilaçtır. İlaçlarda, sibutramin hidroklorür monohidrat şeklinde kullanılır.
Sibutramin nörotransmiter serotonin ve norepinefrin miktarını artırarak obezite tedavisinde kullanılmaktadır. Sibutramin sinir hücreleri tarafından bu nörotransmitterlerin geri alımını engeller ve sinir hücreleri içinde nörotransmitter dengesini değiştirir.
Sibutramin etkisi, seroton’un geri alımını engelleyen anti-depresanlar (fluoksetin) ve benzer diğer Obeziteitall.com/hastalik-belirtileri/tag/diyet”rel=”external”title=”diyet” >diyet ilaçları (fenfluramine, dexfenfluramine) aksine nörotransmitterlerin artışına yol açtığı açıklanmıştır.

Sibutramin farmakolojik özellikleri

*Anti-Obezite ajanı
*Antidepresan ajan
*İştah yatıştırıcı
*Merkezi Sinir Sistemi ajanı
*Psikotrop

Fiziksel ve kimyasal özellikleri

*Fiziki yapısı: Açık beyaz kristal toz
*Erime noktası: 190-197 C
*İstikrar: Normal şartlarda kararlı

Genellikle bitkisel kökenli, heterosiklik yapıda kimyasal bileşikler. Moleküllerinde bir ya da daha çok NH2 grubu bulunduğundan bütün alkaloitler ortak bir alkali özelliği gösterirler. Zaten alkaloit adı alkali sözcüğünden türer. Anlamı alkali benzeri demektir.

Alkaloitlerin birçoğu tıpta kullanılır. Bunlardan başlıcaları kafein, teobromin ve teofillindir. Bunlardan kafein kahve taneciklerinde, teobromin kakaoda, teofillin isa çay yapraklarında bulunur.

Bütün bu alkaloitler merkezi sinir sistemi, kalpteki kan dolaşımı ve böbreklerin sidik salgılama fonksiyonu üzerinde uyarıcı etki yaparlar. Striknin, morfin, papaverin, kodein gibi afyonda bulunan bazı alkaloitler ağrı, öksürük ve uykusuzluk gibi birçok rahatsızlıklara karşı iyi birer ilaç olarak kullanılırlarsa da bu maddeler uzun zaman yüksek dozlarda alındıklarında uyuşturucu etkiler bırakırlar.

Kokain, atropin gibi birçok alkaloitler küçük dozlarda alındıklarında çeşitli tedavi özellikleri gösteren iyi birer ilaç olarak kullanılırlar. Bununla birlikte bunların fazla alınması ölümle sonuçlanabilen şiddetli zehirlenmeler meydana getirebilir.

Bilinci ortadan kaldırmadan ağrı algılanmasını engelleyen herhangi bir ilaç (analjezik). Baş ağrısı, diş ağrısı, adet sancıları, kas ağrıları gibi önemi büyük olmayan ağrıların giderilmesi amacıyla kullanılan ilaçların tanımlanması için kullanılan bu deyim, salisilat ya da aspirin ve türevlerini kapsar.

Daha güçlü acı yitiricilere narkotik adı verilir. Morfin ve afyon birer narkotiktir. Narkotikler bir süre kullanıldıkları takdirde alışkanlık yapabilirler. Bu nedenle, narkotiklere ancak ileri derecede şiddetli ağrılar için başvurulur ve ancak bir hekim denetimi altında kullanılırlar.

Acı yitirici ilaçlara karşı alerji olağandır. Bu maddelerden birine karşı alerjinin varlığı bütün ağrı yitiricilere karşı aynı tepkinin gösterileceği anlamına gelmez. Öte yandan, ilaç kullanmadan da acıyı dindirmek mümkün olabilir. Gerçekten de soğuk ve özellikle sıcak gibi fiziksel etkenler acının dindirilmesinde etkili olurlar. Sıcak su torbası, battaniye, ısıtılmış tuğla gibi araçların yardımıyla sağlanan sıcaklık, kimi ağrıların dinmesini sağlar.

Hem antasit hem de yumuşatıcı etkisi olan bir eriyik. Bu nedenle mide ülseri tedavisinde alüminyum hidroksit gibi, bu maddeden de yararlanılır. Pankreas enzimleri eksik olan ya da diyetlerinde yeterli fosfat bulunmayan hastaların tedavisi için alüminyum hidroksit yerine bu madde tercih edilir.

Bu maddenin antasit etkisi hidroksit jelinkinden daha azdır. Bu nedenle her 2 saatte bir bundan 15-30 mililitre gibi fazla miktarlarda almak gerekir. Hastanın durumu iyileştikçe bu miktar her 4 saatte bire indirilir Bu ara 24 saatte alınan miktarın 180 mililitreyi aşmamasına da dikkat edilir.

Beyni kuvvetle uyaran maddelerin bir sınıfı. Bu sınıfın en önemli üyeleri amfetamin (benzedrin), deksamfetamin (deksedrin) ve metilamfetamindir. Amfetamin yaklaşık olarak 30 yıl kadar önce bulunmuş ve savaşlarda askerlerin geç yorulmasını sağlamak amacıyla kullanılmıştır.

Deksamfetamin daha güçlü bir ilaç olup, iştahı da giderdiğinden, son yıllara gelinceye dek aşın şişmanlığın tedavisi amacıyla kullanılmaktaydı. Metilamfetamin ise en çok ameliyatlarda tansiyonu düşen hastaların tansiyonlarının yükseltilmesi amacıyla kullanılmaktaydı. Son yıllarda bu amaçla başka ilaçlardan yararlanılmaktadır.

Uykuyu ve yorgunluğu erteleme amacıyla kullanılabilmeleri, bu ilaçların gerekli gereksiz bir şekilde ve yaygın olarak kullanılmaları yolunu açmıştır. Bu nedenle, birçok ülkede yapımları ve satışları denetim altına alınmıştır. Bugün amfetaminler sadece narkolepsi adı verilen uzun uyku durumlarında ve bazı çocuk davranışları bozukluklarında kullanılmaktadır. Eskiden burun mukoza zarlarında büzülmeye yol açabildiklerinden nezle ve gripteki burun mukoza zan şişkinliklerini gidermek amacıyla de kullanılan bu ilaçlar, yukarıda belirtilen sakınca nedeniyle, bu alanda da yerlerini başka maddelere bırakmışlardır.

Ussal ve psikolojik kötü yan etkileri yanında, bu ilaçların gereğinden fazla alınmaları kan basıncını yükselterek beyin kanamalarına ve böylece inmelere yol açabilmektedir.

Özellikleri açısından teofiline benzeyen, ancak eriyikler içinde daha kolay çözülebildiğinden, daha çabuk etkisini gösterebilme yeteneğine sahip olan bir maddedir. Aminofilin istem dışı çalışan kasları gevşetir ve bronşların spazmını (sürekli büzülmelerini) çözer. Bu nedenle en çok, akciğer hastalıklarında kullanılır. İdrar söktürücü olarak da etkilidir. Daha kolay eriyebildiğinden ve daha çabuk etki gösterdiğinden bu amaçla da teofiline tercih edilir.

Aminofilin ağız yoluyla ya da damar içine ve kas içine şırınga edilerek verilir. Şırınga yoluyla verilmesi, etkisinin daha çabuk bir şekilde sağlanması amacını güder ve özellikle akut solunum rahatsızlıklarında bu yoldan kullanılır. Damar içine verildiğinde yavaş şırınga edilmelidir. Çünkü hızlı verilirse, tansiyon düşüklüğü, kalp çarpıntısı ve raide bulantısı görülebilir. Aminofilin, makat yoluyla fitil halinde de verilebilir. Bu bilhassa kalp bozukluğuna bağlı astımı olanlar için yararlı olur.

Midede aşırı hidroklorik asit salgılanmasını dengelemek için kullanılan ilaçlar. Aşırı miktarlarda çoğalan mide asitliği genellikle midede yanma, ekşime duygusunun belirmesine ve bazen de bu ekşimenin yutak ya da ağıza kadar yayılmasına yol açar. Alkalin maddeler, asitlerle birleşerek nötr tuzlar meydana getirdiklerinden mide asitliğinin giderilmesini sağlarlar.

Piyasada sıvı, tablet ya da toz halinde satılan çok sayıda antasit vardır; bunların hekim tarafından salık verilen miktarlarının aşılmaması şartıyla uzun süre alınması, vücutta önemli aksaklıklara yol açmaz. Ancak, gerekli miktarlar aşılırsa alkaloz yani vücudun aşırı derecede alkali ile yüklenmesi durumu çıkar; bu durumda istek dışı titremeler yani tetani görülür.

Antasitler asidi ortadan kaldırmakla birlikte fazla asit salgılanmasına yol açan ana nedeni gidermediklerinden bu durum uzun sürerse ana nedenin bulunması gerekir. Antasitler içince bulunan maddeler çok kez alüminyum hidroksit, kalsiyum karbonat, magnezyum trisilikat ve sodyum bikarbonattır.